Tkanina z Bayeux

(na podstawie informacji w Wikipedii)

http://historyofinformation.com/images/bayeux_gallery.jpg

Tkanina z Bayeux to ręcznie haftowane płótno przedstawiające podbój Anglii przez Wilhelma I Zdobywcę, bitwę pod Hastings w 1066 i życie codzienne mieszkańców ówczesnej Normandii; wybitne dzieło sztuki świeckiej.

Tkanina to cenne ikonograficzne źródło historyczne. Jej autorstwo przypisuje się królowej Matyldzie, żonie Wilhelma, nie jest to jednak teza w pełni potwierdzona. Według innych źródeł, tkanina miała powstać w Anglii na zlecenie biskupa Odona z Bayeux, przyrodniego brata Wilhelma I. Dzieło obecnie znajduje się w muzeum w mieście Bayeux we Francji. Długość tkaniny wynosi 70,34 m a szerokość 0,5 metra. Na płótnie wyhaftowano kilkadziesiąt scen przedstawiających najazd na Wyspy Brytyjskie i wydarzenia, którego poprzedziły. Na materiale znajdują się wizerunki 626 postaci, 190 koni, 35 psów i 504 innych zwierząt, a także rysunki 33 budowli, 37 statków oraz 37 drzew i 57 napisów po łacinie.

Warto nadmienić, że Tkanina upamiętnia także pojawienie się Komety Halleya, co przypadkiem miało miejsce w tym samym roku, co bitwa pod Hastings..

Historia

Pierwsza wzmianka na temat zabytku pochodzi ze spisu majątkowego katedry z Bayeux z 1476 r. Przez kilkaset lat tkanina była pieczołowicie przechowywana w świątyni jako relikwia. Tylko raz do roku wystawiano ją na widok publiczny. W XVII w. tkanina z Bayeux wzbudziła zainteresowanie uczonych z całej Francji. Pierwsza replika zabytku pochodzi z XVIII w. W 1803 r. dzieło zostało zabrane z Bayeux do Paryża przez Napoleona, który szukał w nim natchnienia do inwazji na Anglię. Po niepowodzeniu tych planów odesłał je do Normandii. II wojnę światową tkanina przetrwała w podziemiach paryskiego Luwru. Obecnie jest prezentowana w muzeum w Bayeux.

Miecze

Jeśli chodzi o miecze na tkaninie przedstawiono je w sposób bardzo schematyczny. Ciężko dopatrywać się konkretnych typów i podjąć analizę. Są to z pewnością miecze jednoręczne, charakterystyczne dla okresu XI wieku i zachodniej Europy. Jelce są krótkie a głowice zaokrąglone. Głownie proste i szerokie. Niewiele więcej można powiedzieć na temat detali i proporcji. Z całą pewnością więcej informacji dostarczają manuskrypty z XI wieku oraz znaleziska, dobrze udokumentowane w dziele Alfreda Geibiga. Pod względem szczegółowości tkanina dostarcza natomiast sporo informacji o uzbrojeniu ochronnym, sposobie walki oraz ogólnym wyglądzie wojownika z XI wieku.

Dodaj komentarz