Miecz Św. Maurycego z Wiednia

Zobacz też: Św. Maurycy patron rycerzy

Miecz ów był koronacyjnym mieczem cesarzy Świętego Cesarstwa Rzymskiego (głównie Niemcy i Austria, czasem z częścią Włoch) od ponad 700 lat. Jest on przechowywany w Weltliche Schatzkammer, Wiedniu i ma numer inwentarzowy SchK XIII 17. Wiek miecza jest niepewny; muzeum uważa, że został wykonany we Francji pod koniec XII wieku, podczas gdy Ewart Oakeshott twierdził, że jest starszy, umieszczając datę na około c.1050 – 1120. Jednym ze sposobów na określanie wieku rękojeści jest analiza grawerunku. Są tam elementy związane z Ottonem IV (zm. 1218), i były zapewne zrobione na jego koronację jako cesarza rzymskiego w 1198. Tak czy inaczej, możemy spokojnie założyć, że miecz ma co najmniej 800 lat.

WYMIARY
Całkowita długość 1100mm
Długość głowni 953mm
Szerokość głowni 43mm
Waga 1300 gramów

RĘKOJEŚĆ
Głowica ma 40mm wysokości i wykonana jest z pozłacanego żelaza. Wygrawerowano na niej herb Świętego Cesarstwa Rzymskiego z jednej strony i osobiste herby cesarza Ottona IV (pół-orzeł i trzy lamparty) z drugiej. Herb ten jest odwrócony, wskazując, że miecz był trzymany ostrzem w górę w trakcie ceremonii. Dolna krawędź głowicy ma napis: „BENEDICTVS DOS DES MEVS QVI DOCET MANVS”. Długi, na 95mm uchwyt rękojeści, jest drewniany i owinięty skręconym drutem żelaznym, z tzw „głową Turka”(pierścienie wykonane z plisowanego miedzianego drutu) na obu końcach. Prawdopodobne jest, że ten oplot jest późniejszy. Jelec ma 205mm długości, wykonany z pozłacanego żelaza oraz z wygrawerowanym „CHRISTUS VINCIT. CHRISTUS REINAT” na jednej stronie i „CHRISTUS INPERAT”. Napis prawdopodobnie powinien brzmieć: „IMPERAT” (OR). Mając na uwadze trzecią krucjatę, tłumaczyć te napisy można jako: „Chrystus Zdobywca. Chrystus Król. Chrystus Władca”. Podsumowując, rękojeść posiada bardzo dobre proporcje i jej prostota wspaniale charakteryzuje ten typ miecza.

GŁOWNIA

Ostrze jest długie i smukłe, ze zbroczem, płytko płynącym przez prawie całą długość ostrza. Ostrze ma 953mm długości i 43mm szerokości u podstawy. Brak napisów lub inne znaków. Możliwe jest że ostrze jest starsze niż rękojeść o ok. 50 – 100 lat, ale nic nie jest pewne w tej kwestii.

POCHWA

Niewiele średniowiecznych pochew zachowało się do naszych czasów. W przypadku wiedeńskiego miecza, jej bardzo bogactwo i znaczenie zapewniło przetrwanie. Muzeum uważa, że została wykonana we Włoszech w ostatnim kwartale XI wieku. Wykonano ją z drewna oliwnego i obłożono złotymi blachami. Są one wykonane w XI-wiecznym stylu, wskazując, że pochwa i ostrze może mieć wcześniejsze pochodzenie niż rękojeść. Pochwa ma 1010mm długości (jest o 50 mm dłuższa od ostrza) i waży 990 gramów.

DLACZEGO MIECZ ŚW. MAURYCEGO?

Św. Maurycy był bardzo popularny w tym rejonie od dawna. Według muzeum, przypisanie miecza Św. Maurycemu nastąpiło w XIV wieku. Nie ma innego powiązania i uzasadnienia, więc nikt tak naprawdę nie wie dlaczego. Może miecz był przechowywany razem z relikwiami tego świętego? Poza złoceniami i grawerunkami, jest zwykły miecz do walki, lecz prawdopodobnie nigdy nie użyty do innych celów niż ceremonialnych. Ostatnia koronacja podczas której miecz był używany odbyła się w 1916 roku, kiedy cesarz Karol I Austryjacki (1887/22) został koronowany. Był znany również jako król Karol IV Węgierski (oba kraje zostały połączone w unii dynastycznej). Rządził 1916/18. Miecz służył do koronacji przez 818 lat. Teraz spoczywa Skarbcu w Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu.

Zobacz też: Św. Maurycy patron rycerzy

Dodaj komentarz