EXCALIBUR

Miniatura z angielskiego manuskryptu, ok. 1300-1325.

Excalibur (Ekskalibur) (wal. Caledfwlch, w wolnym przekładzie „miecz światła”) – legendarny miecz z legend arturiańskich, otrzymany przez Króla Artura po złamaniu Miecza z Kamienia, od Pani Jeziora. Miecz miał być wieczny, a jego pochwa miała tę właściwość, że temu, kto ją nosił nie zagrażały żadne rany. Po śmierci Artura z rąk popleczników jego syna Mordreda (Medrauta) miecz zawędrował z nim na Avalon, aby tam czekać na powrót króla do świata żywych, aby następnie wraz z nim brać udział w walce o dobro, prawość i braterstwo, przede wszystkim zaś o miłość. Jednakże podczas wielkiego przelewu krwi celtyckiej Excalibur ma powrócić na świat i pojawić się w miejscu Miecza z Kamienia, prawdopodobnie w Stonehenge.

Istnieje legenda, że Caliburn miał być po śmierci przekazywany z rąk do rąk wszystkim rycerzom godnym jego posiadania, ale jest to wątpliwe i bardziej prawdopodobne jest przypuszczenie, że został rozbity i tworzy 13 skarbów Brytanii, zawiezionych na wyspę Bardsey wraz z Merlinem. Dalszą częścią legendy jest fakt iż Caliburn może zostać odrodzony tylko z czystej miłości dziecka, co do dzisiaj jest nie do rozszyfrowania, albowiem ten który będzie dzierżył miecz musi być „mężem prawym, sprawiedliwym i wolnym od nienawiści i zła tego świata”.

Niedawno nazwa Excalibura została odczytana przez naukowców, zajmujących się kulturą celtycką, jako zlepek słów łacińskich ensis caliburnus, czyli „miecz chalibijski”, czyli wykuty przez Chalibów, lud pochodzący z Anatolii.

(Źródło Wikipedia)

………………………………………………………………………..

Prawdziwa nazwa tego legendarnego, a można powiedzieć wręcz mistycznego miecza brzmi : Caliburnus a po celtycku Kaledwych. W powolnym tłumaczeniu na nasz język to: Ten który przecina stal . Jak widać od samego początku w tym mieczu jest cos niezwykłego.

1) Pierwsza legenda ma swój początek od czarodzieja Merlina. Ok. 100 lat przed narodzeniem samego Artura na wyspie panował wielki chaos. Młody Merlin miał zamiar dać zakończyć ten nieład. Pomocny w osiągnięciu tego celu był miecz Kaledwych, który otrzymał od Pani z Jeziora.

Miecz ten dałby Merlinowi władze na wyspie. Merlin nie użył go jednak. Wiedział że ludzie nigdy by go nie uznali za króla. Podarował więc miecz Utherowi (ojciec Artura). Uther na początku rządził bardzo dobrze, był dobrym władcą. Pewnego dnia jednak Uther poznał śliczną Igreane, która była żoną jednego z dowódców Uthera (księcia Kornwalii). Pokochał Uther tę kobietę tak mocno, że był w stanie rozpętać wojnę, byle by Igreane z nim była.


Merlin wiedząc, że rozpęta się wojna odebrał miecz Utherowi i wbił go w skałę (lub kowadło). Legenda mówi że tylko człowiek o czystym sercu mógł go wyciągnąć z tej skały. Miecz ten wyciągnął młody Artur który niedługo później został królem.


2) Druga legenda, posiadająca motyw Atlantydy mówi nam o min. dzielnym wojowniku – Maksymusie. W I i II wieku naszej ery, w wielkiej brytanii stacjonowały jednostki Rzymskie. Każda prowincja Rzymu (w tym przypadku Brytania) musiała dawać haracz w postaci żołnierzy. Tą grupą ludzi dowodził najlepszy z danej prowincji. W tamtym okresie w Brytanii tą osobą był niejaki Maksymus. Władał on mieczem nazywanym przez miejscowy lud „Mieczem Brytanii” lub „Mieczem Wyspy Potężnych”. Ludzie bardzo szanowali Maksymusa i byli pod wrażeniem jego osiągnięć. Bronił on min. ziemie brytyjskie przed najazdami saksońskimi. Maksymus umarł śmiercią naturalną

Po śmierci Maksymusa lordowie Brytanii stwierdzili, że król, jeżeli chce być godny miana najwyższego króla powinien posiadać ten miecz u swego boku. Około 300 roku naszej ery królem został Wortygern, był on pierwszym królem nie posiadającym tego miecza. Po nim przybyli bracia – Uther i Aureliusz – rościli sobie prawa do tronu Brytanii bo ww. Wortygern zabił ich Ojca. Ci dwaj zebrali armie i odzyskali tron. Miana najwyższego króla dostąpił Aureliusz, któremu pomagał dobry czarodziej Merlin z kolei Uther został naczelnym dowódcą wyspy (mimo iż on sam chciał być królem to nie rościł sobie praw bo miłował brata). Niestety Aureliusz szybko został zabity przez spiskowców – został on otruty. Tron objął po nim Uther .

Aureliusz miał nienarodzonego dziedzica – którego Uther chciał zabić bo chciał, aby po nim tron objął jego syn. Merlin uniemożliwił Utherowi zabicie tego dziecka – ukrył go na północy Brytanii. Niedługo później Uther zmarł. Merlin nie chcąc, aby rozpętała się wojna o tron najwyższego króla – wbił Miecz Brytanii w skałę. Tylko Aureliuszowy syn mógł go wyjąć. Artur ( bo tak miało to dziecko na imię ) dorósł w szczęściu i bogactwie. Merlin doprowadził go do skały i kazał wyciągnąć mu miecz. Powiedział mu, że jeśli to zrobi to otrzyma godność króla Brytanii. Artur nie do końca rozumiejąc swe prawo do tronu wyciągnął miecz. Później owy miecz pękł w walce.

Artur był bardzo smutny po tym zdarzeniu. Merlin widząc nieszczęście Artura postanowił podarować mu nowy miecz. Tym razem na wyspie Avalon – Pani z Jeziora podarowała mu owy słynny miecz mówiąc że został wykuty w Atlantydzie z najtwardszej stali świata i tylko dobry człowiek może nim władać. Ten miecz to Excalibur który służy tylko w dobrej sprawie. Młody Król Artur stwierdził, że ten miecz jest znacznie potężniejszy i o wiele piękniejszy niż jego poprzednik. Artur walczył nim w wielu bitwach i wygrał z nim niejedną wojnę.

(tekst Pawła Bobrowicza ze strony www.graal.boo.pl)

Dodaj komentarz